7 Ekim 2023’ten bu yana devam eden İsrail’in barbar saldırıları, insanlık suçlarının en ağır örneklerinden birine dönüşmüş durumda. Şehirler harabeye dönerken, camiler, okullar ve hastaneler bombalanıyor. Çocuklar açlıktan ölürken, hastaneler ilaçsızlık yüzünden kapanmak zorunda kalıyor. İşgalci İsrail, açlığı silah olarak kullanarak Gazze halkını teslim almaya çalışıyor. Yardım konvoylarına dahi saldıran işgalci güçler, gıda ve ilaç taşıyan tırların geçişini engelliyor. Bugün Gazze sokakları bomba sesleriyle yankılanırken, çocukların açlık çığlıkları ve ailelerin çaresiz feryatları arka planda kalıyor.
İsrail toplumunda yaygınlaşan “Gazze’de masum yok” söylemi, işlenen suçu daha da ağırlaştırıyor. Yapılan araştırmalara göre, İsrail halkının büyük çoğunluğu bu görüşe kısmen ya da tamamen katılıyor. Bu durum, sadece soykırımın toplumsal rızayla beslendiğini değil, aynı zamanda İsrail toplumunun insanlık değerlerini yitirdiğini gösteriyor.
İsrail toplumunun dörtte üçü, Gazze’deki sivillerin varlığını reddediyor. Bu durum, siyasetçilerin ve medyanın kullandığı dilin etkisiyle daha da pekişiyor. Televizyonlarda “Gazze tamamen yok edilmeli” gibi söylemler normalleştirilirken, gerçekte yaşanan yıkım ve ölümler görmezden geliniyor. Bu zihniyet, çocukların ölümünü sıradanlaştırıyor ve sivillerin hedef haline gelmesine zemin hazırlıyor.
Gazze’deki acımasız durum, sadece o bölgenin değil, tüm bölgenin geleceğini riske atıyor. İsrail halkının komşusunu insan olarak görmeyi reddetmesi, toplumsal bir çöküşün işareti olarak yorumlanabilir. Bu algı, tarihteki soykırımların yaşanmasına zemin hazırlayan tehlikeli bir durumu yansıtıyor.
